شایع‌ترین مشکلات پوستی میان شناگران/اهمیت رعایت بهداشت فردی

[ad_1]

شایع‌ترین مشکلات پوستی میان شناگران/اهمیت رعایت بهداشت فردی

خبرگزاری سلامت: فصل گرم، جذابیت شنا و ورزش‌های آبی را افزایش می‌دهد و از آنجایی که آب تنی و ورزش‌های مرتبط، اکثرا در فضاهای باز صورت می‌گیرد، آفتاب سوختگی شایع‌ترین مشکلی است که در بخش مراقبت‌های پوستی با آن مواجه خواهیم بود. همچنین موها نیز پس از تماس طولانی با آب و سپس تبخیر این […]

خبرگزاری سلامت: فصل گرم، جذابیت شنا و ورزش‌های آبی را افزایش می‌دهد و از آنجایی که آب تنی و ورزش‌های مرتبط، اکثرا در فضاهای باز صورت می‌گیرد، آفتاب سوختگی شایع‌ترین مشکلی است که در بخش مراقبت‌های پوستی با آن مواجه خواهیم بود. همچنین موها نیز پس از تماس طولانی با آب و سپس تبخیر این آب در اثر تابش آفتاب خشک‌تر می‌شود. موها هم ممکن است سفید شوند. مردم ممکن است در استخر، دریاچه، دریا و حتی در مرداب یا آب شور شنا کنند.

دکتر محمدعلی نیلفروش زاده، رییس انجمن متخصصین پوست ایران می‌گوید: هر ماده موجود در آب ممکن است برای پوست مشکل ساز باشد، از جمله آلوده کننده‌ها، داروها، مواد شیمیایی موجود در آب، میکروارگانیسم‌ها، جلبک‌ها، کرم‌ها، نباتات، مرجان‌ها و سنگ‌های تیز که هرکدام می‌توانند مشکل خاص خودشان را در افراد ایجاد نمایند. به طور مثال به علت استفاده از سولفات مس برای کنترل خزه و جانوران ذره بینی امکان دارد موهای بلوند و سفید در تماس با آب سبز رنگ شوند. کلراین می‌تواند چشم‌ها را سوزانده آنها را قرمز و تحریک کند و همچنین باعث خشکی پوست و مو شود، عفونت قارچی پاها نیز زیاد دیده می‌شود.

وی ادامه می‌دهد: در واقع امکان دارد پوست به علت تماس زیاد با لباس شنا خیس، سفید و متورم شود و این موضوع باعث عفونت قارچی ثانویه شود. همچنین یک ناراحتی معروف به بثورات خزشی ناشی از ورود انگل به پوست وجود دارد که در مدفوع سگ و گربه یافت می‌شود و ممکن است در ساحل وجود داشته باشد. سائیدگی‌های ناشی از برخورد با کناره‌های سخت استخر یا تخته سنگ‌ها اگر معالجه نشوند نیز احتمالا منجر به عفونت پوست می‌شوند.

متخصص پوست، مو و زیبایی اضافه می‌کند که همیشه باید پس از شنا دوش گرفت، برای کنترل خشکی پوست به تمام سطح بدن لوسیون مرطوب کننده مالیده، موها را با شامپو شستشو داده و در صورت لزوم از نرم کننده استفاده و سپس لباس‌های تمیز و خشک به تن شود. نکته مهم توجه به بریدگی‌ها و سائیدگی‌های غیر عادی است. اگر رنگ موها به سبزی می‌زند، بهتر است با آرایشگر مشورت شود تا رنگ مو را کنترل کند و در صورت بروز آفتاب سوختگی یا ناراحتی پوستی شدید به متخصص پوست مراجعه شود.

طبق گفته وی و بر اساس این گزارش، بعضی از مشکلات پوستی شایع در شناگران را می‌توان چنین برشمرد:

پوست خشک در شناگران شایع است. علت این پدیده حل شدن و از بین رفتن تدریجی چربی محافظ پوست است که منجر به کاهش رطوبت لایه شاخی شده و سبب ایجاد یک پوست خشک، پوسته پوسته و خارش دار می‌شود. این وضعیت با دوش گرفتن‌های داغ و طولانی که شناگران به انجام آن شهرت دارند و نیز باقی ماندن به‌مدت طولانی در جکوزی‌های گرم بدتر می‌شود. برای رفع این معضل می‌توان با کاهش مدت دوش گرفتن و در واقع یک دوش سریع با آب ولرم از خشکی بیش از حد پوست جلوگیری کرد و از صابون‌های ملایم‌تر استفاده نمود. همچنین باید از یک نرم کننده با پایه روغن بلافاصله پس از خشک کردن بدن با حوله استفاده کرد. وازلین ساده یا روغن معدنی یک مرطوب کننده خوب و ارزان قیمت است. داروهای ترکیبی حاوی کورتون موضعی در صورت تبدیل خشکی پوست به اگزما ضرورت پیدا می‌کنند و میزان استروئید بستگی به وضعیت بیماری دارد.

مسأله بعدی، التهاب پوست در اثر پوشیدن لباس شنا می‌باشد. ممکن است پس از یک روز استفاده طولانی مدت از یک مایوی مرطوب و تنگ و چسبان این حالت اتفاق بیفتد که در واقع یک التهاب عفونی عمیق (فولیکولیت باکتریال عمیق) با درگیری شایع میکروب‌هایی مانند استرپتوکوک و استاف طلایی است و بیمار دچار توده‌های زیر پوستی عمیق ملتهب و سفت در طول ناحیه باسن می‌شود.

مورد بعدی، التهاب فولیکول با لوله آب داغ توسط نوعی باکتری به نام سودوموناآئروژینازا ایجاد شده و در افرادی که از استخرهای آب‌های گردان و جکوزی با لوله‌های داغ استفاده می‌کنند دیده می‌شود. نواحی تماس داده شده با آب داغ ضایعات پوستی به صورت دانه‌های برجسته قرمز رنگ و یا چرکی پیدا می‌کند که خود به خود در طول ۷ تا ۱۰ روز خوب می‌شوند. کمپرس اسید استیک ۵% به مدت ۲۰ دقیقه دوبار در روز نیز علائم را بهتر می‌کند. در صورت وجود علائم عمومی (مثل تب و لرز و برجستگی‌های غدد لنفاوی) یک دوره درمان با آنتی بیوتیک خوراکی با تجویز پزشک توصیه می‌شود. رساندن کلرین کافی و کنترل PHلوله‌های آب می‌تواند به جلوگیری از این مشکل کمک کند.

مسأله بعدی، حساسیت پوستی آلرژیک نسبت به وسایل شنا می‌باشد که در پی آن چند ضایعه پوستی منحصرا توسط وسیله شنا ایجاد می‌شود. سودای (درماتیت) غواصی توسط یک حساسیت پوستی آلرژیک به عینک شنا یا ماسک غواصی ایجاد می‌شود و علائم آن عبارتند از قرمزی، خارش و گاهی ضایعات ترشحی یا دلمه بستن در قسمت تحت تماس. سودای لباس غواصی، گردن، تنه و اندام‌ها را به علت آلرژی تماسی نسبت به مشتقات تیوره آ(thiourea)  درگیر می‌کند و باید آن را از جوش‌های ناشی از فشار افتراق داد. حساسیت پوستی نسبت به گیره بینی، گوشی‌ها و وسایل دیگر شنا نیز ممکن است دیده شوند.

برجستگی گرهی (گرانولوم) استخر شنا از دیگر مشکل شایع میان شناگران محسوب می‌شود. در پی این بیماری پوست، برجستگی‌های سطحی یا عمقی قرمز تا تیره دارای سفتی و دلمه روی زانوها، آرنج یا سطح پشتی دست‌ها و پاها پیدا می‌کند که ممکن است بعد زخمی شوند. علائم اغلب مختصرند، اما ممکن است درد و خارش موضعی دیده شود. برای درمان آنتی بیوتیک خوراکی لازم است و درمان ۴ تا ۶ هفته پس از فروکش علائم کلینیکی ضایعات ادامه پیدا کند.

خارش شناگران هم یک واکنش آلرژیک نسبت به لارو نوعی کرم است که با خارش و دانه‌های قرمز موقتی همراه است که پس از شنا به صورت لکه و دانه‌های برجسته قرمز ظاهر شده و در عرض چند روز ناپدید می‌شوند. اگر مناطق درگیری بزرگ نباشد نیازی به درمان ندارد. آنتی هیستامین خوراکی و کمپرس سرد همراه با کورتون موضعی با قدرت متوسط ممکن است مفید باشد. قارچ تینه آ پدیس یا قارچ کف پا هم از دیگر بیماری‌های شایع میان شناگران می‌باشد. این قارچ پوستی روی کف پا و کناره‌های پاشنه و پنجه پا رشد می‌کند و به علت این که معمولا شناگران با پاهای برهنه در محوطه استخر راه می‌روند به آسانی قابل انتقال به دیگران می‌باشد. علائم می‌تواند شامل لکه‌های قرمز یا قهوه‌ای همراه با پوسته پوسته شدن و گاهی ایجاد تاول باشد. برای رفع این مشکل از درمانهای رایج موضعی ضد قارچ می‌توان بهره گرفت.

رییس مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی در ادامه سخنانش می‌گوید: اگر PH آب استخر شدیدا قلیایی یا شدیدا اسیدی باشد نیز می‌تواند سبب گلو درد، تحریک و سوزش پوست و چشم‌ها شود. PH آب استخر باید در حدود ۷.۴ نگه داشته شود. گاهی ممکن است شنا در استخر سبب سبز شدن موهای روشن شود. در این صورت میزان مس موجود در آب استخر زیاد است و این ممکن است به علت اسیدی بودن آب استخر باشد که مس موجود در لوله‌های آب را حل کرده و سبب تغییر رنگ موهای روشن و رنگ کرده می‌شود. نکته مهم آن که کلرامین‌ها، ترکیباتی هستند که در محیط استخرهای شنا وجود دارند و می‌توانند سبب مواردی نظیر سوزش و قرمزی چشم، احساس سوزش از بینی به گلو و ریه، پوست خشک و خارش دار و موهای خشک و دشواری در تنفس به‌خصوص در بچه‌های کوچک شوند.

 

وی همچنین اضافه می‌کند: مهم‌ترین نکته مانند سایر رشته‌های ورزشی، رعایت بهداشت فردی است. باید از لباس شنا و وسایل شنای تمیز و کاملا خصوصی استفاده کرد و پس از شنا همه لباس‌ها و وسایل را با مواد شوینده شست و خشک کرد. قبل و بعد از شنا می‌بایست دوش گرفت و قبل از وارد شدن به محوطه استخر از حوضچه‌های مخصوص کلر عبور کرد. بهتر است در محوطه استخر از دمپایی استفاده شده و از آنها در محل‌های دیگر استفاده نشود. استفاده از روغن‌های مخصوص شنا برای جلوگیری از آفتاب سوختگی توصیه می‌شود. پس از شنا بهتر است موها با شامپو شسته شده و به آنها نرم کننده زده شود. همچنین استفاده از کرم‌ها و لوسیون‌های بدن از خشکی پوست جلوگیری می‌کند. در صورت حساسیت پوستی نسبت به وسایلی مانند عینک شنا، بازوبند و غیره بهتر است از یک نوع ضد حساسیت یا بدون ناتکس استفاده کرد و در صورت وجود هر گونه ضایعه پوستی، پیش از رفتن به استخرهای عمومی بهتر است به پزشک متخصص مراجعه شود.

 

کد خبرنگار: ۴۱۰۱۰۰

 

[ad_2]

لینک منبع